Gdy lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: "Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem". Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: "Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie".
Łk 3, 15-16. 21-22
W chrzcie ochrzczeni i w Chrystusa przyobleczeni staliście się podobni do Syna Bożego (Rz 6,3;13,14). A ponieważ przeznaczył nas Bóg na synów przybranych, uczynił nas podobnymi do chwalebnego ciała Chrystusa ( Ga 3,27). Stawszy się uczestnikami Chrystusa, słusznie zwiecie się pomazańcami. O was powiedział Bóg:” Nie dotykajcie mych pomazańców”( Ps 105[104],15). A staliście się pomazańcami, bo przyjęliście obraz Ducha Świętego. Wszystko spwlniło się na was w obrazie, ponieważ z jesteście obrazem Chrystusa. Gdy Chrystus w czasie chrztu w rzece Jordan udzielił wodom wonności swego Bóstwa, wyszedł z nich, a wtedy zstąpił na Niego w swej osobie Duch Święty, tak że równy spoczywał na równym. Podobnie i wam, gdy wyszliście ze świętej kaplicy, zostało dane namaszczenie, obraz tego namaszczenia, które otrzymał Chrystus, a którym jest Duch Święty. O tym to Duchu Świętym powiedział w proroctwie błogosławiony Izajasz w imię Pana:” Duch Pana nade mną, przeto mnie namaścił, posłał mię, by głosić dobra nowinę ubogim” (Iż 61,1).
Chrystus został namaszczony nie ziemskim olejkiem i nie prze człowieka, lecz Ojciec, który Go ustanowił Zbawicielem całego świata, namaścił Go Duchem Świętym – jak mówi Piotr: „Jezusa Nazareńskiego namaścił Bóg Duchem Świętym” ( Dz 10,38) I prorok Dawid wołał: „Stolica Twoja, Boże, na Wiki wieków; berłem prawości- berło królestwa Twego. Umiłowałeś sprawiedliwość i znienawidziłeś nieprawość, przeto namaścił cię Bóg, Bóg twój olejkiem radości hojniej niż twych towarzyszy” ( PS 45[44],7n).”I jak Chrystus w prawdzie został ukrzyżowany i pogrzebany, i zmartwychwstał, wam zaś dano w chrzcie przez podobieństwo” (Rz 6,5), w Nim być ukrzyżowanymi, pogrzebanymi i zmartwychwstać, tak jak i w bierzmowaniu.
Chrystus został namaszczony duchowym olejkiem radości, to jest Duchem Świętym, który jako źródło duchowego wesela, zwie się olejkiem radości, wy zaś zostaliście namaszczeni oliwą, kiedyście się stali uczestnikami i towarzyszami Chrystusa… Jak Chrystus po chrzcie i zstąpieniu Ducha Świętego wyszedłszy pokonał przeciwnika, tak i wy po chrzcie świętym i duchowym namaszczeniu winniście przywdziać całą zbroję Ducha Świętego, stanąć przeciw potędze wroga i z nią walczyć, mówiąc: ”Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia” (Flp 4,13). Uznani za godnych tego świętego namaszczenia zwiecie się chrześcijanami – wasze odrodzenie potwierdza słuszność tego imienia. Zanim bowiem zaszczycono was chrztem i laską Ducha Świętego, nie zasługiwaliście właściwie na te nazwę. Byliście raczej dopiero w drodze, by zostać chrześcijanami.
Św. Cyryl Jerozolimski (zm.386)
|