|
Wpisany przez Sławomir Sowiński
|
|
poniedziałek, 25 września 2006 12:22 |
Narodzenie Pana Jezusa.
Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
(Łk 2, 6-7)
Gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili nawzajem do siebie: «Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił». Udali się też z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie.
(Łk 2, 15-16)
W owym czasie cesarz rzymski August wydał zarządzenie, aby wszystek lud w całym państwie był spisany.
I szedł każdy do miasta swego, z którego pochodził, aby się dać zapisać. Józef i Maryja poszli do Betlejem, miasta rodzinnego króla Dawida, ponieważ pochodzili z królewskiego rodu Dawida. Gdy tam przybyli, nie znaleźli noclegu w gospodzie, udali się więc za miasto i schronili się w grocie służącej za stajnię.
Tam narodził się Jezus Chrystus, Syn Boży. Maryja owinęła dzieciątko w pieluszki i złożyła je w żłobie.
Niedaleko groty pasterze pilnowali nocą trzód swoich, Nagle stanął przed nimi anioł i wielka jasność ich ogarnęła. Na ten widok przelękli się pasterze. I rzekł im anioł: "Nie bójcie się! Oto ogłaszam wam radosną nowinę; Dziś narodził się wam w mieście Dawidowym Zbawiciel, Chrystus Pan. Idźcie, a znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki, położone w żłobie." Równocześnie zjawiła się wielka liczba aniołów, którzy wielbili Boga i mówili: "Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli".
Gdy aniołowie zniknęli, pasterze mówili jeden do drugiego: "Idźmy do Betlejem, a oglądajmy, co nam Bóg objawił." I pobiegli, i znaleźli tam Maryję, Józefa i niemowlę położone w żłobie. Pokłonili się jemu, a potem wrócili do swoich trzód i opowiadali wszystkim, co widzieli i słyszeli, i chwalili Boga.
|
Duchowość 
