|
Wpisany przez Sławomir Sowiński
|
|
czwartek, 04 stycznia 2007 16:12 |
 Aniela urodziła się w Foligno w Umbrii w 1248 r. Beztroska zamożna młodość i szczęśliwe zamążpójście. Majątek pomnożyła łącząc go z majątkiem męża, a w związku z tym mogła używać przyjemności, dostępnych w jej czasach. W wieku 37 lat, miała we śnie widzenie św. Franciszka z Asyżu, który napomniał ją surowo, by nie marnowała cennych lat życia. Odbywszy generalną spowiedź nawróciła się. Wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka i oddała się życiu pokutnemu. Podczas jednej z wielu epidemii, utraciła matkę, męża i synów. Chcąc podążyć drogą Chrystusa, rozdała całą swoją majętność pomiędzy ubogich, poczym oddała się pokucie, modlitwie i miłosierdziu. Obdarzona została przez Boga niezwykłymi łaskami: głębokim nabożeństwem do świętych tajemnic z życia Chrystusa Pana, szczególnie do Trójcy Przenajświętszej i Chrystusa cierpiącego. W nagrodę za to otrzymała mistyczny znak na sercu, który do dzisiaj można oglądać w relikwiarzu, w kościele Św. Franciszka z Asyżu w Foligno. Wypadek to jedyny w hagiografii. Ostatnie lata życia spędziła jako pustelnica zupełnie odcięta od świata. Zmarła po długiej i ciężkiej chorobie, 4 stycznia 1309 roku, w wieku 61 lat.
Jej dorobek to ok. 35 pism i listów. Wśród nich jest Memoriale - rodzaj autobiografii. W pismach bł. Anieli wskazują drogi, po których Pan Bóg wiedzie swoich wybranych ku najwyższym szczytom chrześcijańskiej doskonałości, dlatego nazywano ją nawet "mistrzynią teologów". Jej pisma otrzymały aprobatę kościelną już w roku 1310 - a więc już w rok po śmierci. Zaliczana jest do największych mistyczek średniowiecza. Do chwały błogosławionych wyniósł ją dopiero Innocenty XII w 1693 roku. Relikwie bł. Anieli spoczywają w kościele św. Franciszka w Foligno.
|
Duchowość 
