Home Duchowość Rok Liturgiczny Środa Popielcowa- początek Wielkiego Postu
Środa Popielcowa- początek Wielkiego Postu PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ilona Sowińska   
poniedziałek, 19 lutego 2007 09:16
popielec    Wielki Post trwa 40 dni. Rozpoczyna się w środę popielcową, a kończy w Niedzielę Palmową, nie licząc niedziel, które to są zawsze pamiątką zmartwychwstania Pana Jezusa. Upamiętnia czas, który Jezus spędził na pustyni przygotowując się przez kontemplację i post do nauczania, leczenia nie tylko ciał, ale przede wszystkim dusz, rozgłaszania boskiego miłosierdzia, nawoływania do pokoju między ludźmi.
    W Biblii opisano ten okres Jego pobytu na pustyni następująco: ". Jezus 40 dni i 40 nocy spędził na pustyni poszcząc, nie jadł, nie pił..." W tym czasie został trzy razy wystawiony na próbę przez szatana. Ten oferował mu bogactwo i wszechwładzę, ale Pan Jezus nie dał się zwieść.
    W okresie Wielkiego Postu spróbujmy doskonalić się duchowo przez post, modlitwę i braterską solidarność , abyśmy wzorem Chrystusa mogli oprzeć się pokusom szatańskim. Okres postu czterdziestodniowego wspomina po raz pierwszy Atanazy z Aleksandrii w liście pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 roku. W IV wieku taki okres odnotował m.in. Cyryl z Jerozolimy, który wspomina o „40 dniach pokuty” w swoich słynnych katechezach. Wówczas odnosiło się to tylko do przygotowujących się do chrztu, a nie do całej wspólnoty. O poszczeniu całej wspólnoty chrześcijańskiej mówił dopiero Sobór w Nicei (325 r.). Po Soborze Watykańskim II ujednolicono nazwy niedziel Wielkiego Postu i tak nazywają się one: pierwsza, druga, trzecia, czwarta, piąta Wielkiego Postu, szósta natomiast nazywa się Niedzielą Palmową, czyli Męki Pańskiej. Przez cały czas Wielkiego Postu nie śpiewa się Alleluja. W jego miejsce wykonuje się inny śpiew przed Ewangelią. Wielki Post ma służyć przygotowaniu całej wspólnoty eklezjalnej do przeżycia Świąt Wielkanocnych przez nawrócenie, gorliwe słuchanie Słowa Bożego i modlitwę.w.post.jpg
    Z liturgią wielkopostną łączy się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia krzyża w Wielki Piątek. Pierwotnie zasłaniano je na cały okres Wielkiego Postu, a od XVIII wieku tylko na ostatnie dwa tygodnie. Popularne tłumaczenie zwyczaju zasłaniania krzyży nawiązywało do ostatnich słów Ewangelii na Niedzielę Męki Pańskiej (przed ostatnią reformą liturgiczną): „Porwali tedy kamienie, by rzucić na Niego, lecz Jezus ukrył się, i wyszedł z świątyni”.
    Wśród dzieł pokutnych, jakie podejmuje się w Wielkim Poście wyjątkowe miejsce ma sakrament pokuty i pojednania, ponieważ uświęca on wszystkie nasze wysiłki zmierzające do odwrócenia się od grzechu i pojednania z bliźnim i Bogiem. Wielki Post wiąże się ściśle z rekolekcjami lub misjami i to nie tylko parafialnymi, gdyż jest to czas rekolekcji całego Kościoła. Do nabożeństw zalecanych przez Stolicę Apostolską należą Droga krzyżowa i Gorzkie Żale.

    Okres Wielkiego Postu jest, czasem odnowy i wzrostu życia w Duchu Świętym. Odnowa ta sięga szczytu podczas Wielkiej Nocy Zmartwychwstania. Jest to „czas błogosławiony”, w którym uświadamiamy sobie na nowo, dokąd pielgrzymujemy i że ostatecznym naszym celem jest Bóg.


 

Administracja i serwis foto serwisu: