|
Duchowość
|
Najnowsze zdjęcia z parafii
|
|
Wpisany przez Sławomir Sowiński
|
|
czwartek, 09 listopada 2006 17:03 |
Rys historyczny
Uroczystość Bożego Narodzenia wywodzi swój początek z Jerozolimy. Ustalił się zwyczaj, że patriarcha udawał się z Jerozolimy w procesji do Betlejem, odległego o ok. 8 km. W Grocie Narodzenia odprawiał w nocy Mszę świętą. W Rzymie święto Bożego Narodzenia dnia 25 grudnia obchodzono od wieku IV. W wieku IV uroczystość Bożego Narodzenia obchodzono w Jerozolimie, Antiochii, Konstantynopolu, Rzymie i Hiszpanii. Od VII wieku wprowadzono oktawę świąt Bożego Narodzenia.
Boże Narodzenie a Rok Liturgiczny
Okres ten trwa od I Nieszporów uroczystości Narodzenia Pańskiego aż do niedzieli po Objawieniu Pańskim (Niedziela Chrztu Pańskiego), to jest włącznie do niedzieli po 6 stycznia. W okresie tym używany jest w liturgii kolor biały. Biały jest znakiem radości, dziewictwa i świętości.
Znaczenie
W uroczystości Bożego Narodzenia Kościół świętuje początek realizacji dzieła odkupienia, realizacji odwiecznego planu Boga Ojca, którego celem jest nasze zbawienie. Tajemnica Wcielenia jest związana z misterium paschalnym Chrystusa, po którym nic nie jest Kościołowi tak drogie, jak właśnie wspomnienie Narodzenia Pańskiego i Jego pierwszych wystąpień.
Tajemnica Narodzenia Pańskiego dotyka głęboko naszego życia i naszej relacji z Bogiem Żywym. To wielki dar, wielki wyraz miłości Ojca: „Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany” (Iż 9,5). Właśnie o tym wielkim umiłowaniu przez Boga przypomina nam co roku święto Bożego Narodzenia.
Całe wydarzenie Wcielenia Syna Bożego jest widziane w perspektywie Jego Paschy. Już tutaj rozpoczyna się ofiara Jezusa, bo przyjmuje On ciało cierpiętliwe, przyjmuje na siebie wszystko, co dotyka człowieka, z wyjątkiem grzechu. Wszystko, co obserwujemy w wydarzeniu Narodzenia Pańskiego jest już początkiem Paschy. Wszystkie trudy i cierpienia Świętej Rodziny są zapowiedzią Krzyża. I dopiero pod krzyżem rozumie się w pełni znaczenia żłóbka, wielkość tej pełnej miłości pokory. Zbawiciel przychodzi na ten świat maleńki i ubogi, rodzi się w nędznej stajni, w ubogiej rodzinie, odrzucony i poniżony przez ludzi już na samym początku. Prości pasterze są pierwszymi świadkami tego wydarzenia. Właśnie w tym ubóstwie objawia się chwała nieba.
W tajemnicy Wcielenia niewymowny majestat i dostojeństwo Boga ukryły się pod ludzkimi postaciami i umożliwiły nam udział w Boskiej naturze Chrystusa. „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1,14). Poprzez Wcielenie Jezus dał nam w swojej Osobie widzialny wzór dążenia do Boga. Syn Boży na ziemi staje się jednym z ludzi, wchodzi w naszą historię i żyje nią. Idzie z nami w pielgrzymce życia, On – Emmanuel – Bóg z nami! Od samego początku Jezus przyjmuje niezmienną postawę wewnętrzną wraz z ciałem, które cierpi – miłość i posłuszeństwo woli Ojca. I tak będzie przez całe Jego ludzkie życie. Taką postawę mamy i my przyjąć w naszym życiu w drodze do zbawienia. Wpatrujmy się zatem w Jego postawy, czyny, wsłuchujmy się w Jego słowa.
Przyjmując ludzką naturę Jezus dokonał wyniesienia człowieczeństwa. Ukazał nam niezwykłą godność natury ludzkiej, ludzkiego ciała, które przez Chrzest staje się świątynią Ducha Świętego. Nasze spojrzenie na ludzką naturę powinno się oczyszczać właśnie przy żłóbku. Jezus przeszedł przez życie tą ludzką drogą, ucząc nas przez to, jak wielka jest godność człowieka.
Bóg-Człowiek ubogacił nas swoim ubóstwem. Przyszedł, rodząc się w ubóstwie jako małe Dziecię, i pozostał z nami pod prostą postacią chleba. Ubogacił nas, dając się nam jako Pokarm, abyśmy rozumieli drogę, którą mamy pójść, abyśmy potrafili przylgnąć do prawdziwego, żywego Chrystusa i pozwolili Mu się poprowadzić.
Święta przeżywamy dobrze wtedy, gdy na nowo odkrywamy, że jesteśmy dziećmi Boga. Trzeba nam dbać o to, żeby wszystkie zewnętrzne przejawy świętowania Bożego Narodzenia, pomagały nam w tym, abyśmy wspominając pamiątkę przyjścia Jezusa na ziemię, chcieli i umieli odkrywać sposoby, w jakie możemy uczynić Go coraz bardziej obecnym w naszym życiu i w jaki sposób mamy coraz bardziej odpowiadać na Bożą miłość.
Ważniejsze Święta
- 26 XII Świętego Szczepana, pierwszego męczennika. Święty Szczepan pokazał swoim życiem, że obowiązkiem chrześcijanina jest wyznawać Chrystusa. Dał piękny przykład darowania winy swoim prześladowcom.
- 6 I uroczystość Objawienia Pańskiego (Trzech Króli). W uroczystość tą Kościół od wieku XV/XVI poświęca: złoto, kadzidło i mirrę. Poświęcenie kredy wprowadzono w wieku XVIII. Poświęconą kredą wypisuje się na drzwiach wejściowych K + M + B rok.
- Pierwsza niedziela po Objawieniu Pańskim (Pamiątka Chrztu Jezusa Chrystusa). Chrzest Pana Jezusa ma doniosłe znaczenie. Był on jakby dniem Jego konsekracji i namaszczenia Duchem Świętym do najbliższej publicznej misji. W czasie chrztu Bóg Ojciec dał o Jezusie publiczne świadectwo, że jest On Synem umiłowanym. Chrzest Pana Jezusa jest zapowiedzią i symbolem także naszego chrztu i wszystkich jego dobrodziejstw. Święto wprowadził papież Pius XII w 1955 roku pod nazwą Wspomnienie Chrztu Pańskiego
|
|
Duchowość 
