|
Wpisany przez Sławomir Sowiński
|
|
poniedziałek, 08 stycznia 2007 10:43 |
 Nie tylko okres wakacji, ale i czas nauki w szkole są narażone na działanie sekt, które próbują szukać nowych członków, zwłaszcza wśród młodzieży. Należy wystrzegać się wszelkich „dziwnych” spotkań i rozmów z osobami czy grupami osób, o których będzie mowa w poniższym artykule, aby nie dać się wciągnąć w wir zła.
Za sektę uważamy grupę ludzi, wśród której jest sprawowany kult nie koniecznie o charakterze religijnym. Zazwyczaj jest to kult jednostki, kult energii lub kult sukcesu. Członkowie sekty stosując techniki manipulacji zatajają istotne informacje o swojej organizacji podczas rekrutacji nowych wyznawców. Wśród sekt wyróżniamy: sekty religijne, które oferują rozwój duchowy, zbawienie, pogłębienie znajomości Biblii czy naukę medytacji; sekty wspierające rozwój człowieka, które oferują możliwości wszechstronnego rozwoju poprzez stosowanie odpowiednich technik i rytuałów np. magii; sekty pseudo-terapeutyczne, które za pomocą niekonwencjonalnych środków oferują wyleczenie ze wszystkich chorób; sekty handlowe, które oferują olbrzymi sukces finansowy.
Członkowie sekty w pierwszych kontaktach wyróżniają się ogromną gorliwością, wierzą w moc swojego przywódcy i są przekonani o wyjątkowości prawdy, którą on głosi. Należy pamiętać, że sekta wymaga ścisłej dyscypliny od swoich członków praktycznie we wszystkich dziedzinach życia. Wszelkie indywidualności są szybko tłumione i za pomocą technik manipulacji zmuszane do oddania się bez reszty w ręce swoich przełożonych oraz do zerwania kontaktów z rodziną i dotychczasowym towarzystwem. Sekty wykorzystują różne sposoby agitacji, aby zaproponować swoją doktrynę, wejść w nowe środowisko. Organizują miedzy innymi obozy wędrowne, specjalistyczne kursy, publiczne wykłady, akcje pseudo-charytatywne, rozdają swoje publikacje i czasopisma.
Jak więc rozpoznać sektę? Najlepiej zadać sobie kilka pytań dotyczącej danej grupy. Oto one: Czy przywódca grupy ma nieograniczoną władzę? Czy w każdej chwili można zrezygnować z członkostwa w grupie? Czy grupa nie utrudnia swoim członkom kontaktów z rodzinami? Czy istnieje ograniczenie dopływu informacji ze świata i tendencja do kontrolowania każdej godziny życia członków grupy? Czy grupa odróżnia się od reszty świata poprzez ubiór, sposób żywienia? Czy grupa uważa osoby w niej nie zrzeszone za ludzi chorych i głupich? Jeżeli nawet na kilka z powyższych pytań uzyskamy odpowiedzi potwierdzające, jest duże prawdopodobieństwo, że mamy do czynienia z sektą.
Najczęściej członkami sekt zostają osoby podatne na manipulacje ze strony przywódców sekt. Są to często osoby słabe i zagubione, szukające oparcia, którym rodzice okazywali mało uczucia i zainteresowania. Zdarza się też, że do sekt wstępują osoby szukające mocnych wrażeń, lub osoby mające w sekcie przyjaciół.
Jaką postawę przyjąć wobec bliskiej nam osoby, którą wciągnęła sekta? Pierwszą reakcją na ten fakt jest strach, zmartwienie, oburzenie itp. Czuje się całkowitą bezsilność wobec sekty i gniew na zwerbowanego. Musimy pamiętać o kilku ważnych zasadach: bliska nam osoba została oczarowana, ujarzmiona przez sektę i jest jej ofiarą, należy zachować zimna, krew i nie ujawniać naszych wewnętrznych przeżyć wobec członka sekty. Trzeba okazywać mu czułość i bezwzględnie powtarzać, że go kochamy. Nigdy nie należy zrywać całkowicie więzów łączących nas z osobą będącą pod wpływem sekty. Warto pamiętać, że ruch uczyni wszystko, aby nas rozdzielić. Podczas rozmów z naszym bliskim dobrze jest rzucać systematycznie ziarna zwątpienia do jego myślenia o sekcie, ale nie być natrętnym, nie zniechęcać się i nie obwiniać naszego bliskiego. Wtedy jest szansa, aby mu pomóc.
Należy pamiętać, że wspólna modlitwa w rodzinie, tworzenie klimatu zaufania i wzajemne rozmowy są najlepszą ochroną przed wpływami sekty. Tam gdzie jest wiara, nadzieja i miłość, tam nie ma miejsca na manipulację i oszustwo.
|
