Świadkowie Jehowy, kiedy spotykają się z kapłanem nigdy nie mówią proszę księdza, zawsze używają określenia proszę pana: W Liście św. Pawła do Tymoteusza jest mowa o kapłaństwie. Tenże autor wspomina jakby o trzech stopniach kapłaństwa, o:

Prezbiterach (kapłanach)

Biskupach

Diakonach

„Prezbiterzy, którzy dobrze przewodniczą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci" 1 Tym 5,17.

W tym samym liście o biskupach: „Jeśli ktoś dąży do biskupstwa, podąża dobrego zadania" 1 Tym 3,1. I dalej podaje przedmioty, jakimi powinien jaśnieć biskup tamże.

W wierszu 8 tego rozdziału jest mowa o diakonach. „Diakonami tak samo powinni być ludzie godni" Tym 3,8. O diakonach jest również mowa w Dziejach Apostolskich w rozdziale 6, gdzie jednym z pośród nich był św. Szczepan por. Dz 6,1- 8.

Pismo Święte podaje też sposób w jaki wybierano kapłanów, diakonów i biskupów. Istotą tego wyboru- było włożenie rąk kolegium prezbiterów i modlitwa. I tak Dzieje Apostolskie podają: „przedstawili ich Apostołom, którzy modląc się włożyli na nich ręce" Dz 6,6.

Św. Paweł przestrzega ucznia Tymoteusza: „Nie zaniedbuj w sobie charyzmatu jaki został ci dany za sprawą proroctwa i przez włożenie rąk kolegium prezbiterów" 1 Tym 4,14. W podobny sposób jeszcze raz napomina Tymoteusza w drugim liście do niego: „przypominam ci, abyś na nowo rozpalił charyzmat Boży, który jest w tobie przy włożeniu rąk" 2 Tym 1,6.

 Włożenie rąk jest starym gestem oznaczającym nałożenie wielkiej godności i zadania. Do tej tradycji nawiązuje także kapłaństwo Nowego Testamentu. Kapłani Nowego Przymierza mają uczestnictwo w kapłaństwie Jezusa I SĄ Jego narzędziami głoszeniu Ewangelii. Złączeni z Chrystusem, z kolegium biskupów pod przewodnictwem papieża całe kapłaństwo wypełnia misję: głoszenia słowa Bożego, udzielenia sakramentów budowania Ciała- Kościoła por. Kol 1,18.

Żaden kapłan nie może głosić swojej nauki podobnie i biskup i diakon. W jedności, Wspólnocie głoszoną Ewangelię i zasady moralności.

Zgodnie z Pismem Świętym oraz Tradycją Apostolską zgodnie z pierwotnymi „korzeniami Wiary".

Dla nas katolików, także dla prawosławnych istnieją 2 Źródła Objawienia, a mianowicie: Pismo Święte i Tradycja.

Świadkowie często zarzucają nam, że zachowujemy Tradycję. W języku greckim „Tradycja" oznacza nie tyle zwyczaje, co „Ustne przekazanie Wiary".

Często sięgamy do pism pierwszych Ojców Kościoła, do uczniów Apostolskich, choćby św. Ignacego Antiocheńskiego- ucznia apostolskiego, aby zobaczyć, sprawdzić jak oni rozumieli Słowo Boże Objawione i jak nauczali Apostołowie, np. w przypadku wymienionego św. Ignacego, św. Jan Ewangelista.

Św. Paweł mówi nawet do swoich uczniów: „Trzymajcie się Tradycji..." „Nakazujemy wam bracia w Imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, strońcie od tych, co postępują wbrew Tradycji..." por. 2 Tes 3,6.

W znaczeniu biblijnym Tradycja to nie zwyczaje , ale żywa interpretacja Pisma Świętego i właśnie Tradycja Apostolska i Uczniów Apostolskich są najlepszą gwarancją właściwego rozumienia Pisma Świętego.

Nawiasem mówiąc przekładów dokonywano bardzo starannie. Błędy dokonane przy przepisywaniu dyskwalifikowały tekst i nie mógł on dalej służyć wiernym. U Żydów, gdy przepisywano teksty Pisma Świętego i popełniano jakiekolwiek błąd, sporządzano drewnianą skrzynkę i zakopywano błędnie napisany tekst. Dlatego też taka wierność i dokładność oryginałom biblijnym, których największa cześć została- choć nie w całości znaleziona w Qumarn, w 1947 roku nad Morzem Martwym.

Kościół bardzo dbał o wierny przekład Pisma Świętego. Pierwszego przekładu całego Pisma Świętego dokonał mnich chrześcijański św. Hieronim w V wieku po Chrystusie. On przełożył Stary Testament z języka hebrajskiego hebrajskiego Nowy Testament hebrajskiego języka greckiego na język łaciński. Przekład ten zwany Wulgatą od łac. Ulgo, are- rozpowszechniać, czyli przekład powszechny. Warto przy tej okazji zadać Świadkowi Jehowy pytanie, kto dokonał pierwszego przekładu Pisma Świętego? Kim był ten człowiek? A jeśli nie, to jest faktem historycznym, to kto sięga do źródeł wiary, chrześcijanie, katolicy czy Korporacja Świadków Jehowy na czele z założycielem Karolem Russelem, który nie znał żadnego języka biblijnego, a w swoich kazaniach posługiwał się Biblią w wydaniu protestanckim i to przekładem z wieku XIX.

Przy tej okazji wychodzi sprawa kłamstwa „historycznego", o którym już wcześniej była mowa. Świadkowie Jehowy nie pochodzą od Apostołów, ani Proroków, bo zerwali z ich Tradycją, to znaczy z ich tłumaczeniem Prawd Bożych. Nie są też chrześcijanami, bo zaprzeczają Bóstwu Chrystusa, bo są gałęzią oderwaną od korzenia i pierwotnego pnia Kościoła.

Papież, biskup, kapłani stoją na straży czystości wiary i moralności od czasów Apostolskich aż do paruzji, czyli do powtórnego przyjścia Jezusa. Stąd tak wiele ataków na filary kościoła jakim jest kapłaństwo. Ataki te są niewybrane i często bardzo złośliwe. Sam spotkałem się w Oleśnicy ja młoda kobieta- Świadek Jehowy oczerniała mojego kolegę kapłana zarzucając mu czyny niemoralne, że... przebywała z nim na wakacjach w Bułgarii. Wspomniany kapłan nigdy tam nie był, nigdy nie widział tej kobiety. Jest on misjonarzem i jego miejsce jest w Afryce. Spotkałem się również z wycinkami „prasy brukowej" atakując kapłaństwo, a którą to chętnie posługują się Świadkowie Jehowy w rozmowach ludźmi. Jezus powie: „uderz w pasterza a rozproszą się owce stada" Mt 14,27. Bez kapłaństwa Kościół rozproszyłby się i byłby łatwym kąskiem dla „wilków" - sekciarzy.