|
Wiele jest serc, które czekają na Ewangelię |
|
|
|
Wpisał: Ilona Sowińska
|
|
11.01.2007. |
Pierwszym celem misyjnej posługi salezjanów obecnych na wszystkich kontynentach świata, tak jak na początku chciał ks. Bosko, jest ewangelizacja i wychowanie ubogich, zwłaszcza dzieci i młodzieży, oraz wkład w budowę Kościoła, Królestwa Bożego na ziemi. Organizując pierwszą wyprawę misyjną ks. Bosko podkreślał konieczność wniesienia choć malej cegiełki w budowę Kościoła. Motywem wielkiej pasji misyjnej ojca i nauczyciela młodzieży była zawsze jedynie chwała Boża i miłość do Kościoła. Wszystkie inne działania służyły właśnie temu celowi.
Typowo salezjańską charakterystyką powołania misyjnego jest jego wymiar wspólnotowy: żyje się we wspólnocie, pracuje jako wspólnota, tworzy się nowe wspólnoty, wychowuje oraz ewangelizuje się jako wspólnota. Zapewnia to jakość i ciągłość różnych dzieł i oddziaływań społecznych, wychowawczych i kulturalnych. Radości i troski jednego są radościami i troskami innych. Duch rodzinny, który charakteryzuje salezjanów ,pozwala misjonarzom i misjonarkom pracujących na rożnych kontynentach i w różnych kontekstach społeczno- kulturowych, czynić ze wspólnot salezjańskich prawdziwy dom, a tym samym twórczo i odważnie docierać do młodych, pozbawionych miłości. Miłość pastoralna, przeżywana we wspólnocie jest odzwierciedleniem miłości Chrystusa, Dobrego Pasterza oraz dobroci Maryi, Matki i Wspomożycielki i udziela się na zewnątrz.
Styl pracy misjonarzy salezjańskich jest zgodny z systemem prewencyjnym, jaki w swej działalności wprowadził ks. Bosko. Charakteryzuje się dobrocią, miłością, zaufaniem, twórcza odwagą, kompetencja i pasja wychowawczą, które pozwalają pokonać wszelkie trudy i przeszkody na drodze ku ludziom pochodzącym zwłaszcza z najuboższych warstw społecznych. Szczególnym rysem salezjańskiego zaangażowania misyjnego jest troska o najbardziej pokrzywdzone dzieci i młodzież.
Potrzeby misyjne, pomimo sporej już liczby powołań misyjnych, są wciąż wielkie. Słowa Chrystusa: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało” są coraz większym wyzwaniem dla Kościoła. Odpowiedzią na to wezwanie są kolejni misjonarze, misjonarki, a w ostatnich latach ludzie świeccy – wolontariusze, którzy część swego życia poświęcają pracy na misjach, w ten sposób realizując swoje powołanie chrzcielne do bycia świadkami Chrystusa pośród braci i sióstr.
tekst na podstawie strony www.misje.salezjanie.pl
|