|
Wpisany przez Sławomir Sowiński
|
|
czwartek, 15 lutego 2007 10:42 |
 Juliana żyła w III w. Była jedyną chrześcijanką w rodzinie. Ojciec, który był zaciekłym poganinem, chciał córkę wydać za mąż za prefekta miasta, Ewilazjusza. Gdy odmówiła ślubu z poganinem, ojciec kazał córkę doprowadzić przed sąd, którego był przewodniczącym. Ani zachęty ani groźby nie odnosiły skutku Julianna odrzuciła ofertę małżeńską. Została poddana ją torturom, które wymierzył jej ojciec, a następnie skazał na śmierć przez ścięcie mieczem w 305 r. Śmiertelne szczątki męczennicy złożono w Pozzuoli we Włoszech, a później wywieziono je do Kumę pod Neapolem (ok. 567), by w końcu w roku 1207 umieścić je w jednym z kościołów Neapolu. Relikwie św. Juliany, męczennicy, rozdzielono pomiędzy wiele kościołów: Włoch, Hiszpanii i Holandii. Święta Juliana przedstawiana jest w długiej szacie. Jej atrybutami są: u stóp diabeł w łańcuchach, korona, księga, krzyż, lilia, miecz, palma męczeńska.
|
Duchowość 
