|
|
Start Duchowość Sakramenty Sakramenty jako podstawowe środki uświęcania
|
Sakramenty jako podstawowe środki uświęcania |
|
|
|
Wpisał: Ilona Sowińska
|
|
08.01.2007. |
|
Sakramenty jako znaki
Sakramenty są skutecznymi znakami łaski, ustanowionymi przez Chrystusa i powie-rzonymi Kościołowi. Przez te znaki jest nam udzielane życie Boże. Obrzędy widzialne, w których celebruje się sakramenty, oznaczają i urzeczywistniają łaski właściwe każdemu sa-kramentowi. Przynoszą one owoc w tych, którzy je przyjmują z odpowiednia dyscypliną.
Święty Tomasz streszcza rożne aspekty znaku sakramentalnego w następujący sposób: „ Sakrament jest znakiem, który przypomina to, co było wcześniej, a mianowicie mękę Chry-stusa, który uwidacznia to, co dokonuje się w nas przez mękę Chrystusa, a mianowicie łaskę, jest znakiem profetycznym, to znaczy zapowiadającym przyszłą chwałę”.
Sobór Watykański II uczy: „ Celem sakramentów jest uświęcenie człowieka, budowa-nie mistycznego Ciała Chrystusa, a wreszcie oddawanie czci Bogu. Jako znaki, maja one tak-że pouczać. Sakramenty wiarę nie tylko zakładają, ale za pomocą słów i rzeczy dają jej wzrost, umacniają ją i wyrażają. Słusznie więc nazywają się sakramentami wiary. Udzielają one łaski, a ich sprawowanie również jak najlepiej usposabia wiernych do owocnego przyję-cia tej łaski, do oddania Bogu należnej czci i pełnienia miłości. Ważną jest rzeczą, aby wierni łatwo mogli zrozumieć znaki sakramentalne i gorliwie przyjmowali te sakramenty, które są ustanowione dla podtrzymania życia chrześcijańskiego (KL 59).
Mamy dwie strony życia sakramentalnego: głębokie znaczenie świętych symboli
( znaków), dzięki czemu mają one szczególne znaczenie w aplikowaniu zbawienia i rozwija-niu dzieła łaski Chrystusowej, a ponadto ich praktyczne sposoby rozumienia i przeżywania u poszczególnych wiernych.
Skuteczność łaski sakramentalnej
Kościół naucza, że dla wierzących sakramenty Nowego Przymierza są konieczne do zbawienia. „Łaska sakramentalna” jest łaską Ducha Świętego, udzielaną przez Chrystusa i właściwą każdemu sakramentowi. Duch Święty uzdrawia i przemienia tych, którzy przyjmują sakrament, upodabniając się do Syna Bożego. Owocem życia sakramentalnego jest to, że Duch przybrania za synów przebóstwia wiernych, w żywy sposób jednocząc ich z jedynym Synem, Zbawicielem. Sakramenty udzielają łask szczególnych, stosownie do rożnych okre-sów, przeżywanych przez nas wierzących w życiu.
Chrzest udziela nam łaski odrodzenia duchowego, która oczyszcza duszę z grzechu pierworodnego, odradza ja do życia łaski i tworzy w nas nowego człowieka, żyjącego życiem Chrystusowym. Przez chrzest, jak naucza św. Paweł jesteśmy pogrzebani z Chrystusem i z Nim zmartwychwstajemy, aby żyć życiem nowym. Szczególna, sakramentalna laska, którą otrzymujemy na chrzcie jest:
- łaską przez, którą umieramy grzechowi
- łaską, która daje nam siły do zwalczania i osłabiania złych skłonności człowieka
- łaską odrodzenia, która wszczepia nas w Jezusa Chrystusa, daje nam uczestnictwo w Jego życiu i uzdalnia nas do postępowania w myśl jego pragnień i przykładów, abyśmy w ten sposób stali się dobrymi chrześcijanami.
Pojawia się obowiązek walki z grzechem i jego przyczynami, przyłączenia się do Je-zusa i naśladowaniu Jego cnót. Na tym polega skuteczność łaski sakramentalnej udzielanej nam przez sakrament chrztu.
Bierzmowanie dodaje łasce chrztu szczególnej mocy, byśmy odważnie wyznawali naszą wiarę wbrew wszystkim nieprzyjaciołom. W tym również celu otrzymujemy w dniu bierzmowania w szczególniejszy sposób dary Ducha Świętego, poprzednio dane już nam na chrzcie świętym, aby wiarę naszą oświecić, ożywić, pogłębić i wzmocnić. Skuteczność łaski sakramentalnej tego sakramentu wiąże się z koniecznością pielęgnowania w sobie darów Du-cha Świętego, a zwłaszcza daru chrześcijańskiego męstwa.
Eucharystia jest pokarmem duszy, która podobnie jak ciało potrzebuje ożywienia, by moc żyć i wzmacniać się. Dla utrzymania w nas życia Bożego potrzebny jest pokarm boży. Tym pokarmem jest Ciało i Krew Jezusa Chrystusa. Chcąc aby łaska sakramentalna udzielana przez Eucharystię była skuteczna konieczne jest częste przyjmowanie tego sakramentu.
Pokuta zmywa winy nasze we Krwi Jezusa Chrystusa, której moc przydziela nam rozgrzeszenie. Aby łaska sakramentalna była skuteczna potrzebny jest szczery żal za grzechy i postanowienie zerwania z grzechami.
Namaszczenie chorych uwalnia nas z resztek orzechowych , ożywia ufność i dodaje sił do pokonywania cierpienia.
Kapłaństwo daje sługom Kościoła nie tylko przewidziana władzę konsekrowania Eu-charystii i sprawowania sakramentów, lecz łaskę całkowitego poświęcenia się Bogu.
Małżeństwo udziela małżonkom łask niezbędnie im potrzebnych ( wierności, szacun-ku, poświęcenia).
Ilość łask, które tworzą w nas sakramenty, zależy jednocześnie od Boga i od ludzi. Bóg posiada wszelka wolność w rozdawaniu swych łask przez sakramenty. Są jednak prawa, które On sam ustanowił i którym w swej łaskawości się poddaje:
- dobrej prośbie nikt odmówić nie może ( gorliwość modlitwy).
Ze strony człowieka istnieje dwojakie usposobienie przyczyniające się do obfitszej laski sakramentalnej:
- gorące pragnienie by przyjąć sakrament ze wszystkimi jego owocami
- gorliwość na modlitwie, co pogłębia i rozszerza duszę.
|
|